De hulpverlener

Graag stel ik me even aan u voor.
Ik ben Wendi van Dalen, geboren op 28 februari 1982 te Vlissingen. Wonend samen met mijn hond en twee katten in het altijd actieve Vlissingen. Vanaf mijn 12de begon mijn interesse in de hulpverlening. Waar mijn klasgenootjes fictieve boeken namen, zat ik op mijn kamer medische boeken, GGZ handboeken en waargebeurde verhalen te lezen. Biologie was mijn favoriete vak en vooral het uitpluizen van het menselijk lichaam en zijn gedrag. Dansen en klassieke muziek vormden voor mij mijn eigen veilige wereld en tegelijk een uitlaatklep. Ik kon er helemaal in opgaan en nog belangrijker: ik kon mijzelf zijn. Zonder prestatiedruk en oordeel van een ander, even loskomen van de dagelijkse beslommeringen.

Door wat tegenslagen in mijn jeugd, werd mijn studie keuze bepaald en ben ik Helpende opleiding in 1996 gaan volgen. Deze heb ik met goed gevolg in 1998 afgerond en ben in de thuiszorg terecht gekomen. Ondanks de passie en liefde voor het vak miste ik, een voor mij belangrijk aspect: de mens als geheel zien.

In de periode van 2010 tot 2016 kwam ik door ziekte thuis te zitten (alsof het voorstemt was). Ik werd weer terug geworpen op mezelf. Leven en overleven werd mijn lijfspreuk. Ik leerde de oerkracht van de mens ontdekken en kwam er achter dat de antwoorden en oplossingen op levensvragen in de persoon zelf liggen. En dat alleen de persoon zelf beweging en verandering teweeg kan brengen. Dit door de aandacht weer terug te brengen naar basis van het voelen, het herkennen en erkennen van emoties, gedachtes en gevoelens. Ik heb het ervaren als een harde maar leerzame periode waarin ik leerde negatieve invloeden om te zetten in positieve kracht en energie.

Mijn interesse in het gedrag en de verstoring in de balans tussen lichaam en geest werd door deze periode alleen maar groter. Ik moest hier voor mijzelf iets mee. Ik begon op de achtergrond jongeren te begeleiden en raakte steeds meer betrokken bij mensen met een diversiteit aan problematiek. Mijn ogen werden geopend en zo ook mijn hart. Hier ligt mijn kracht, mijn passie en mijn werk. Mijn besluit stond vast. Werken binnen de huidige samenstelling, protocollen en kaders van de thuiszorg was geen optie meer. Ik kon daar voor mijzelf niet meer achter staan en heeft mij doen besluiten in 2016 de opleiding tot kindercoach & creatieve coach te gaan volgen. Eind december 2016 heb ik deze afgerond met een certificaat. Daarnaast heb ik meerdere dag workshops gevolgd in expressie en dans als tools binnen de ggz. Gericht op het uiten en verwerken van emoties, gebeurtenissen en thema’s, met het oog op zelfonderzoek en respect voor en naar jezelf

Van ervaringen en levenslessen, naar mijn droombaan

Nu een jaar later heb ik mijn droombaan vorm weten te geven. De start van praktijk SySo. Hier wordt een brede waaier aan hulp en ondersteuning geboden. Naast elkaar en soms overlappend en/of door elkaar. Naast mijn praktijk ben ik actief vrijwilligster in de functie van oprichtster en docente binnen Stichting Dance With Emotion. DWE heeft ten doel gesteld de psychische, somatische en sociale welbevinden te bevorderen door dans en expressie tijdens groepslessen in te zetten. We richten ons daarbij op het verminderen van de kwetsbaarheid. Hier heb ik veel ervaring, kennis en kunde vanuit praktijk situaties mogen opdoen door de diversiteit aan doelgroepen (met name kinderen – jongeren – volwassen met ADHD – Autisme – Audio en Visuele beperkingen – PTSS. Een bijzondere doelgroep vormt de groep met de aandoening PNEA. (Psychogene Niet Epileptische Aanvallen)

Ieder mens verdient het om gelukkig in het leven te staan. Daar draag ik met praktijk SySo graag mijn steentje aan bij.

Met vriendelijke groet,

Wendi van Dalen